- پیش از آنکه از غذایی که خوردید ایراد بگیرید،به آن کسی بیندیشید که چیزی  برای خوردن ندارد.

- پیش از آنکه از همسرتان گله کنید،به آن کسی بیندیشید که گریه کنان در پیشگاه خداوند زانو زده و مونسی از او می طلبد.

- پیش از آنکه از فرزندتان انتقاد کنید،به آن کسی بیندیشید که در آرزوی بچه دارشدن می سوزد و راه به جایی نمی برد.

- پیش از آنکه از کثیفی خانه و از اینکه کسی در کار نظافت و رفت وروب کمک حال شما نیست شکایت کنید،به آن کسی بیندیشید که سر پناهی جز خیابان ندارد.

- پیش از آنکه از زیادی مسافتی که رانندگی کردید شکایت کنید،به آن کسی بیندیشید که همان مسیر را با پای پیاده طی می کند.

وآن هنگام که خسته اید و ناراضی از شغلی که دارید،به آن کسی بیندیشید که بیکار

یا معلول است و در آرزوی داشتن شغلی مثل شغل شما است.

 زندگی عطیه ی خداوند است.پس تو ای انسان آگاه:

 زندگی کن...

 از آن لذت ببر...

 شکرانه اش را به جا آور...

 و اهداف زندگی ات را به تمامی جامه عمل بپوشان.